Wat ik weet – Julie Berry

Wat ik weet gaat  over Judith Finch, een jonge vrouw die twee jaar geleden opeens verdween en nu weer terugkeert naar het plaatsje Roswell Station. Haar moeder is opgelucht en blij haar te zien, maar zodra Judith haar mond open doet om iets te zeggen is haar moeder geschokt. Door wat haar is aangedaan kan ze niet meer spreken en komen er alleen nog maar wat gebroken klanken uit haar mond. Haar moeder verbiedt haar nog te praten en ze houdt haar dochter zoveel mogelijk verborgen voor de andere bewoners in het streng gelovige kolonistendorpje. Opgesloten in haar stilte en door iedereen gemeden, leeft Judith haar verdrietige eenzame leven. Niemand weet wat er precies met haar gebeurt is en het lijkt ook wel alsof niemand het wat kan schelen. Dan breekt het moment aan dat Judith besluit om voor zichzelf op te komen om zo de waarheid boven tafel te krijgen.

Wat ik weet (Engelse titel All the truth that’s in me) won in 2013 de prijs voor Beste Young Adult-titel (Kirkus Reviews) en is geschreven door de Amerikaanse auteur Julie Berry. Schrijven is altijd haar droom geweest en nadat haar kinderen wat ouder waren is ze haar droom gaan najagen. Ze ging terug naar school en voltooide een opleiding voor het schrijven van kinder- en jeugdverhalen. Na het schrijven van enkele kinderboeken werd Wat ik weet haar eerste young adult boek.

Het boek is opgedeeld in een Ervoor en Erna gedeelte. Het Ervoor gedeelte beslaat maar een halve pagina en de rest van het boek is het Erna gedeelte. Dit deel is weer opgesplitst in vier delen. Het eindigt met een Nu gedeelte van een paar pagina’s. Ook zijn er geen echte hoofdstukken in het boek te vinden maar is de tekst opgedeeld in verschillende stukken tekst voorzien van een Romeins cijfer. De stukken tekst variëren van enkele zinnen tot een paar pagina’s.

Iets houdt je bezig vandaag. Je hebt iets verends in je pas en je neuriet onder het lopen. Net of je haast hebt om door te gaan met iets. Jip zag me niet. Hij drentelde rond je enkels en schurkte tegen je laars. Hij is halfdood en blind en kan bijna niet meer ruiken, maar toch houd je hem. Het is een oude vriend. Ik bespioneerde je huis zo lang ik kon voor ik terug moest rennen, bang dat moeder zou merken dat ik weg was.

Wat ik weet kan in het begin best verwarrend overkomen. Het taalgebruik en de gekozen schrijfstijl aan een ‘je’ persoon is erg wennen. Het wordt gelukkig al snel duidelijk dat Judith het tegen Lucas heeft, haar jeugdliefde. Deze schrijfvorm kom je niet vaak tegen en het kost behoorlijk wat moeite om hier in te komen. Het bezorgt de lezer vooral in het begin ook veel vragen. Dit zet echter ook aan tot verder lezen, omdat je graag wilt weten wat er precies is voorgevallen met Judith. Nadat je aan dit perspectief gewend bent geraakt en je begint te begrijpen hoe Judith haar verhaal uit de doeken doet wordt het verhaal steeds beter en leest het vlotter weg.

Uiteindelijk verdraagt moeder het niet langer. Ze breekt haar eigen regel en stelt me een vraag, waardoor ik gedwongen word te spreken. ‘Wat is er gebeurd?’
Ik staar haar aan. Kwaad zal ze toch zijn, of ik nu wel of niet antwoord.
‘De thuislanders?’ vraagt ze.
Ik schud mijn hoofd: ze zijn dood. Maar ze begrijpt het niet.
‘Wat bedoel je?’
Ik trek een vinger langs mijn keel. Haar ogen worden groot. Ze ploft in een stoel.
‘Wie?’ vraagt ze. ‘Wij of zij?
Ik tik op mijn borst voor ‘wij’ en schud mijn hoofd. O hoe moet ik dit duidelijk maken?
‘Shuish-wang-esj.’
‘Ja?’
‘Wjeg.
Ze fronst haar voorhoofd. ‘Weg?
Ik knik. Daar heb ik wel wat geluiden bij.
‘Boem!’
Dan doet ze iets onverwachts. Ze glimlacht breed en trekt me meteen mee naar vijf, zeven, tien jaar geleden, toen ze een gelukkigere vrouw was.

Ze beschrijft over de gebeurtenissen in Roswell Station, de aanval op het dorp, haar gevoelens voor Lucas, haar broer en haar voorliefde om te leren lezen en schrijven. Daarnaast vertelt ze over enkele dorpsgenoten die meer van haar willen, haar band met haar moeder en hoe verbaasd en opgelucht ze is dat ze uiteindelijk bij iemand terecht kan die haar graag wilt helpen bij het opnieuw leren spreken.

Gedurende het verhaal leef je mee met Judith en hoop je dat het voor haar allemaal goed afloopt. De bijzondere schrijfstijl en het verrassende taalgebruik maken dit een indrukwekkende en indringende roman. Het wordt gezien als een literaire young adult, maar zal ook zeker volwassenen aanspreken.

 

 

Beoordeling: ♥♥♥♥(4/5)

Titel: Wat ik weet

Auteur: Julie Berry

Uitgever: Gottmer Uitgevers Groep B.V.

Aantal pagina’s: 304

ISBN: 978902575504 1

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.