Moods Lifestyle
Gola dell"Infernaccio
Travel

Picture Story: Waterval Gola dell’Infernaccio

Tijdens het reizen maken we altijd enorm veel foto’s. In de nieuwe serie “Picture Story” kies ik één van de vele reisfoto’s uit en vertel ik het verhaal achter de foto.

Wat zie je op de foto?

Een mooie waterval midden in het groen die uitkomt in een poeltje met heerlijk fris water.

Waar is de foto gemaakt?

De foto is bij de Gola dell’Infernaccio in het Monte Sibillini gebergte in Le Marche, Italië

Het verhaal achter de foto

Deze foto hebben we gemaakt tijdens een wandeling in 2014 door de Gola dell’Infernaccio, een fantastisch mooie kloof in het Monte Sibillini gebergte. Het eerste gedeelte van de wandeling loop je langs een rivier door een smalle kloof. Daarna kun je kiezen of je verder het pad volgt langs de rivier of je kunt afslaan en het pad omhoog nemen richting het klooster. Wij kozen dit keer voor het pad richting het klooster. Na een steile wandeling kwamen we aan bij het klooster wat prachtig is gelegen met een spectaculair uitzicht. Bij het klooster is een bron waar je je waterfles kunt bijvullen. Hierna kun je weer twee kanten op. Wij kozen ervoor om de wandeling te doen richting de waterval. Het pad was in eerste instantie vrij gemakkelijk. We liepen rustig verder door een mooi bos.

Op een gegeven moment werd het pad steeds slechter. Er was ook niet meer echt sprake van een wandelpad. Het lag vol met boomstronken en rotsen. We dachten dat we een afslag gemist hadden, want het leek wel alsof het pad doodliep. We spraken toen af dat Raymond en Kevin zouden doorlopen om te kijken of ze de waterval zouden vinden en ik bleef met Tristan wachten. Het wachten duurde echter wel heel erg lang en ik wist even niet meer wat ik moest doen. Gewoon blijven wachten of ook een stukje verder proberen te klauteren over de rotsen en boomstronken? Maar stel je voor dat Raymond en Kevin net via een andere weg weer terugkwamen? Dan zouden we elkaar mislopen. Uiteindelijk kwam er een Italiaans stel langs die gewoon verder klauterden over al het puin. Dit bleek toch de goede weg te zijn, alleen was er dus een hele hoop puin op het wandelpad terecht gekomen waardoor er niet meer echt sprake was van een pad. Tristan en ik klauterden toen ook maar verder en een kwartier later kwamen we uit bij deze waterval, waar Raymond en Kevin dus al een tijdje waren! Het was echt een hele mooie plek midden in het groen en het water was heel helder. Er waren nog een paar wandelaars die ook net een duik in het water hadden genomen. Wij hadden geen zwemkleding mee, dus sloegen dit over, maar het zag er heerlijk uit!

Na nog wat foto’s genomen te hebben vervolgden we onze weg weer terug naar het klooster. Eerst weer die klauterpartij en daarna door het bos terug naar het klooster. Hier weer de waterflesjes bijgevuld en weer het wandelpad af naar beneden, door de kloof en terug naar de auto. De wandeling is ook goed te doen met kinderen die het vaak wel leuk vinden om lekker te klauteren over de rotsen! Deze wandeling is vooral ook een aanrader als het erg warm is en de zon volop schijnt, want je loopt vooral in de schaduw.

Hebben jullie wel eens een wandeling gemaakt waarbij je dacht “Ga ik wel de goede kant op?”

 

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.